Karadeniz turkulerinin ilk kadin seslerinden biri olan Ziynet Sonmez;
1937 yilinda Rize de dunyaya gelmistir.Iki yasinda annesini kaybettikten sonra
ailesi ile Istanbula yerlesmistir.
Cocuklugundan bu yana yureginde olan turku sevdasi Sadi Yaver Ataman
hocadan ders almasiyla tutku haline geldi.4-5 sene devam eden calismalarindan
sonra Karadeniz turkulerinin pek gizli kaldigini dusunerek koy,koy dolasip derlemeler yapti.Iyi kemence calan ustalarla tanisip onlardan biri olan Pazar li Ali Haliloglu ile
uzun surecek bir muzik yolculuguna basladi.
Karadenizli bir kizin o yillarda sahneye cikmasi pek bir zor olsada o ailesinden aldigi destekle Cifte saraylarda unlu tiyatrocu Ismail Dumbullu 'nun kadrosunda sahne aldi.Hamiyet Yuceses hanimefendinin hemen her konserinde kadroda oldu.
Onalti yasinda basladigi turku yolculuguna kemenceci Ali Haliloglu ve derlemeci olan enistesi Celal Aldir ile ulkenin her yaninda konserler verdi.
Ilk plagi 1959 yilinda Sahibinin Sesi plaktan cikti.O siralarda pek is yapmayan
Karadeniz muzigini tanitma cabasi ona bu albumun tum masraflarini karsilama cesaretini verdi.
Simdilerde bile dillerde olan 'GOKTEKI YILDIZLARI' turkusu ilk onun sesinde dillendi.Plak yok satinca sirketle iki yillik sozlesme imzaladi.Ve yillarca surecek olan sahne ve kaset calismalari devam etti.
Hayatta olan sanatcinin sevenlerinden ve yeni nesil turku yorumcularindan tek istegi sadece vefa.
Kaynak:Pazar 53 gazetesi nin sanatci ile yaptigi roportajdan

eline saglık

northsea28 öncelikle böylesi bir sesi tanımamıza vesile olduğun için teşekkürler.
Yazdıklarını okuduktan sonra merak edip yuotube'a koştum. Bir yandan dinlerken diğer yandan Pazar 53'teki röportajı okudum.
Herkesin okuyup da fikir sahibi olmasını ve youtube'daki videları izlemesini hararetle önererek röportajın tamamını buraya aktarmak istedim:



KARADENÄ°Z'Ä°N UNUTULMAZ SESÄ°



Bir kuşak sizi çok iyi tanıyor.Yinede sizi sizden dinlemek isteriz

1937 yılında Rize’de doğdum. İki yaşındayken annem vefat etti. İstanbul’a taşındık. Babam Hazavit köyünden, annem Kambozlu (İslahiye )

Asıl soyadımız Nimetoğlu, soyadı kanunu ile Sönmez soyadını aldık. Amcam Nimetoğlu olarak kaldı.

İstanbul’a taşındıktan sonra taa çocukluğumdan beri bir türkü merakı vardı bende. Ben türkücü olacağım, her tarafı gezeceğim derdim. Çocuk yaşımda Sadi Yaver Ataman hocadan dersler almaya başladım.

4-5 sene türkülere devam ettim. Baktım herkes aynı şeyi okuyor, değişik bir şey yok Karadeniz türkülerini gün ışığına çıkaralım dedim. Yaşlı insanlardan yararlandım. Türküleri bir araya topladık, makamları bulduk, onlara yerleştirdik. Birkaç tane türkü meydana çıktı.

Her şey güzel gidiyordu ama o zamanlar güzel kemençe çalan bulmak zordu. Başladık aramaya. O zamanlar Rizeli Hasan Sözeri vardı. Ankara Radyosunda Karadeniz türküleri söylüyordu. Sonunda Pazarlı Ali Haliloğlu ile tanıştık. Onunla uzun sürecek bir müzik yolculuğuna koyulduk.



Sizin bu çıkışınızı hemşerileriniz nasıl karşıladı ?

Karadenizliler beni bağrına basarken bazı hısım akrabalarım Karadenizli bir bayan sahneye çıkar mı, seni vururuz dediler. Ben de onlara gelin vurun filan yerde sahne alıyorum dedim. Benim de kendimce bir çevrem vardı. Eniştem belinde tabanca sahnenin arkasında program bitinceye kadar beni beklerdi.


Sahne hayatınız nasıl başladı bize o günleri anlatır mısınız ?

İlk kez sahneye Çiftesaraylar’da çıktım. Ünlü şovmen İsmail Dümbüllü’nün kadrosunda yer aldım. Hamiyet Yüceses, her konserine beni çağırırdı. Hem sahne aldım hem türküler hazırladım.İlginin fazla olması beni daha da hırslandırdı. Çalışma azmimi arttırdı. Eniştem Cemal Aldır güzel türküler derlerdi. Onları okurdum.Ali Haliloğlu ile sahnede karşılıklı okuduğumuz atma türküler büyük beğeni toplardı. O zamanlar müzik kültür işi idi. Madde ikinci planda idi. Şimdi her şey para. 16 yaşında başladığım sahne hayatı sayesinde Türkiye’nin her yerini gezdim.

İlk plağınızı ne zaman çıkardınız ?

İlk plağım 1959 yılında Sahibinin Sesi Plakçılıktan çıktı. O zaman az sayıda plak şirketi vardı. Hepsine gittim. Bana Karadeniz müziği ilgi çekmiyor dediler. Sonunda bütün masrafları üstlenerek plağımı çıkardım. Plak gökteki yıldızlar ismini taşıyordu.

Gökteki yıldızları / Pay ettiler kızları / Aldılar güzelleri / Kaldı yaramazları

Bu sözler artık dillerden düşmüyordu. Plak yok sattı. Anlaşmamızda olmamasına rağmen 250 Lira para verdiler bize. Sahibinin Sesi Plakçılık, plağımın çok tutulması üzerine iki yıllık bir mukavele imzaladı benimle. Plak çıkarmak için kapılarını aşındırdığım yapımcılar artık peşimde koşuyorlardı. Sahne hayatım da devam ediyordu.

Yaptığınız eserleri günümüz sanatçıları seslendiriyor mu ?

Benden sonra piyasaya çıkan bazı sanatçılar eserlerimi izinsiz olarak seslendirdiler. Bu eserlerin bana ait olduğunu plaklarım sayesinde ispat ediyorum. Oysa bana ulaşsalar kendilerine seve seve izin verirdim. Geçtiğimiz yıllarda plaklarda okuduğum türkülerin bazılarını bir kasete okudum.

Son olarak Rizeli hemşerilerine bir mesajınız var mı ?

Hemşerilerim yaşadıkları toprakların değerini bilsinler. Rize benim için özlem demektir.
Çocuk yaşta ayrıldığım Rize’yi , Rizelileri hiç unutmadım. Hemşerilerimi sevgi, saygı ve
Hasretle kucaklıyorum.

Kaynak: http://www.pazar53.com/news_detail.php?id=2306

Ben tesekkur ederim.ilgilenip calismamin devamini getirdiginiz icin.Cunku cok ozel ve guclu bir sestir.