Ramazan Güngör 1924 yılında Fethiye'nin Kemer nahiyesine bağlı bir dağ köü olan Kadıköy'de doğdu.Asıl soyadı "Yanatma" dır. Köyünde okul olmadığından okula gidemedi. Küçük Yaşta marangosluğa merak sardı.Annesinin 12 yaşında ikibuçuk kuruşa aldığı curayla müziğe başladı. 1949 yılında askerden döndükten sonra bir inşaatta çalışırken çatıdan düşüp ayaklarından sakat kaldı. Bu olaydan sonra kendini tamaen saz yapmaya ve çalmaya verdi.1977 yılında evlendi.
Ramazan Güngör bağlama ailesinden her türlü sazı yapabilmesine rağmen daha çok kendi adıyla özdeşleşen "üç telli bağlama" yı çalmıştır. Teke yöresine has "zeybekler" "gurbet ve boğaz havaları" , "türküler", "zortlatmalar" ve "uzun havalar" sazı ile çaldığı ezgilerdir. 1960 yılından itibaren pek çok müzisyen, derlemeci Güngör'den kayıtlar yapmış derlenen eserlerden bir kısmı Kültür Bakanlığı arşivine ve TRT repertuarına girmiştir. Günümüzde bir çok bağlama sanatçısı tarafından kullanılan "şelpe" ve "parmak vurma" tekniklerinin geliştirilmesinde ramazan güngörün üç telli bağlama tekniği etkili olmuştur
Üç Telli Bağlama
Boyu yaklaşık 60 cm teknesi yumruk büyüklüğünde sapı ve göğsü balık sırtı şeklinde on perdeli, üçtelli bir "eski zaman" sazıdır. Ramazan Güngör"ün üç telli bağlamada kullandığı düzenler:
1-Zeybek Düzeniİ:
Alt tel La orta tel Re üst tel Re Gngör bu düzeni Aynı zamanda zurna düzeni olarak da adlandırmaktadır.
2-Bozuk Düzen
Alt tel La orta tel Mi üst tel Si
3-Çiftetelli Düzeni
Alt tel La orta tel La üst tel pes La
4- Boğma Düzeni
Alt tel La orta tel La üst tel Re
Kaynak: Ramazan Güngör ve Üç telli Bağlaması 1997

Alıntıdır Sevgilerle

Ramazan Güngörle ilgili ilginç bulduğum bir kaç tespit var.

Birincisi Ramazan Güngör'ün sazı olan Üç Telli Bağlama'sı ile Özbek sazı olan Dutar'ın perde yapısının birebir aynı olması (Sol diyezi eksik tampere sistem). Bu Orta Asya'dan gelirken özellikle türkmen toplulukların ne kadar dışarıya kapanarak sazın özelliğini koruduğunu gösteriyor. Zira tezene yaygınlaştıktan sonra bile (100 sene önce) Bu topluluklar sazlarını şelpe ile çalmaya devam etmişlerdir.

İkincisi ise Ramazan Güngörün şelpe çalarken oluşturduğu armoniler. Bu armoniler dikkatle incelendiğinde ezginin yapısına mükemmel uyum içerdiği ve Batı armonisinden çok farklı bir yapı arzettiği görülmektedir. Belki de Halk Müziği armonisinin sistemleşmesi Ramazan Güngör ve o yöredeki diğer ustaların ürettiği armonileri inceleyerek bulunabilecektir.