Ruhi Su - Yunus Emre



AÅžKIN ALDI BENDEN BENÄ°

Aşkın aldı benden beni / bana seni gerek seni
Ben yanarım dünü günü / bana seni gerek seni

Ne varlığa sevinirim / ne yokluğa yerinirim
Aşkın ile avunurum / bana seni gerek seni

Aşkın aşıklar öldürür / aşk denizine daldırır
Tecelli ile doldurur / bana seni gerek seni

Aşkın şarabından içem / Mecnun olup dağa düşem
Sensin dün ü gün endişem / bana seni gerek seni

Yunus’durur benim adım / gün geçtikçe artar odum
Ä°ki cihanda maksudum / bana seni gerek seni



DERVİŞLİK BAŞTADIR TACDA DEĞİLDİR

Dervişlik baştadır, tacda değildir
Kızdırmak oddadır, sacda değildir
Eğer bir müminin kalbin yıkarsan
Hakka eylediÄŸin secde deÄŸildir

Ararsan Allah’ı kalbinde ara
Kudüs’te Mekke’de Hac’da değildir
Kabul et Yunus’un ergen sözünü
Tezcek gelir başa, geçte değildir.



EVVEL BENEM AHIR BENEM

Evvel benem ahır benem / canlara can olan benem
Azıp yolda kalmışlara / Hızır meded eren benem

Düz döşedim bu yerleri / baskı kodum bu dağları
Sayvan gerdim bu gökleri / geru sonra düren benem

Bir niceye verdim emir / devlet ile sürdü ömür
Yanan kömür kızan demir / örse çekiç salan benem

Yunus değil bunu diyen / kendiliğidir söyleyen
Mutlak kafir inanmayan / evvel ahır heman benem



HAK'TAN Ä°NEN ÅžERBETÄ°

Hak'tan inen şerbeti / içtik Elhamdülillah
Şol kudret denizini / geçtik Elhamdülillah

Şol karşıki dağları / meşeleri dağları
Sağlık safalık ile / geçtik Elhamdülillah

Kuru idik yaÅŸ olduk / ayak idik baÅŸ olduk
Havalandık kuş olduk / uçtuk Elhamdülillah

Vardığımız illere / şol safa gönüllere
Halka Taptuk manisin / saçtık Elhamdülillah

Beri gel barışalım / yad isen bilişelim
Atımız eyerlendi / eştik Elhamdülillah

Derildik pınar olduk / irkildik ırmak olduk
Aktık denize daldık / taştık Elhamdülillah

Taptuk'un tapusunda / kul olduk kapusunda
Yunus miskin çiğ idik / piştik Elhamdülillah



GEL BİR ŞAHA KUL OLA GÖR

Gel bir şaha kul ola gör / hergiz ma'zul olmaz ola
Bir eşiğe yastanı gör / kimse elden almaz ola

Bir toyu toylamak gerek / bir soyu soylamak gerek
Bir sözü söylemek gerek / melekler de bilmez ola

Yunus imdi var tek otur / yüzünü hazrete götür
Özün gibi bir er getir / hiç cihana gelmez ola



HER KÄ°ME KÄ°M DERVÄ°ÅžLÄ°K BAÄžIÅžLANA

Her kime kim dervişlik bağışlana
Kalpı gide pak ola gümüşlene

Nefsinden misk ile amber tüte
Budağından il ü şar yemişlene

Yaprağı dertli için derman ola
Gölgesinden çok kademler işlene

Aşkın gözü yaşı hem göl ola
Ayağından saz bitip kamışlana

Cümle şair dost bahçesi bülbülü
Yunus Emre arada dürraçlana



BE HEY KARDEÅž HAKKI BULAM MI DERSÄ°N

Be hey kardeş hakkı bulam mı dersin
Hakka yarar amel iÅŸlemeyince
Bu sırrın ötesin duyam mı dersin
Mürşid-i kamille başlamayınca

Gel hey kardeş gel sen birliğe özen
Birliktir her nefsin kal'asın bozan
Hiç kendi kendine kaynar mı kazan
Çevre yanın ateş eylemeyince

Aşkın odu geldi yüreğim harlar
Aşkı olan, arı kendini neyler
Behey Yunus sana söyleme derler
Ya ben öleyim mi söylemeyince



AŞIK SANA BİR SÖZÜM VAR

Aşık sana bir sözüm var, bu arş nenin üstündedir
Hikmetine akıl ermez, bu arş kürsün üstündedir

Kamil sana bir sözüm var, bu kürs nenin üstündedir
Hikmetine akıl ermez, bu kürs levhin üstündedir

Derviş sana bir sözüm var, levih nenin üstündedir
Hikmetine akıl ermez, levih gökler üstündedir

Kamil sana bir sözüm var, yerler nenin üstündedir
Hikmetine akıl ermez, yerler öküz üstündedir

Derviş sana bir sözüm var, öküz nenin üstündedir
Hikmetine akıl ermez, öküz balık üstündedir

Aşık sana bir sözüm var, balık nenin üstündedir
Hikmetine akıl ermez, balık suyun üstündedir

Aşık sana bir sözüm var, su da nenin üstündedir
Hikmetine akıl ermez, su rüzgarın üstündedir

Yüzünü Hürmüz'e tutmuş, kuyruğun firenge atmış
Yeri götren sarı öküz, yüz on dört bin yaşındadır

Kabe'yi belinde tutmuş, ağzını Hürmüz'e açmış
Kuyruğun karnına atmış, mağrib maşrık başındadır

Gözlerin ırmayıp bakar, silkinse dünyayı yıkar
Şundan hayli elem çeker, bir sinecek başındadır

Gönü var dağlardan kalın, tüketmez mahluklar yağın
Kuvvetlidir şöyle yeğin, sanki on dört yaşındadır

Titreyişi zelzeledir, boynuzları velveledir
On iki ayağı vardır, her biri bir kösededir

Aşık Yunus söyler bunu, ne güzel yaratmış Gani
Çifte koşayıdım onu, hikmet onun işindedir



YALANCI DÜNYAYA KONUP GÖÇENLER

Yalancı dünyaya konup göçenler
Ne söylerler, ne bir haber verirler
Üzerinde türlü otlar bitenler
Ne söylerler, ne bir haber verirler

Kimisinin biter üstünde otlar
Kiminin başında sıra serviler
Kimi masum, kimi güzel yiğitler
Ne söylerler, ne bir haber verirler

Toprağa karışmış nazik tenleri
Söylemeden kalmış tatlı dilleri
Gelin duadan unutman bunları
Ne söylerler, ne bir haber verirler

Yunus der ki gör takdirin işleri
Dökülmüştür kirpikleri kaşları
Başları ucunda hece taşları
Ne söylerler, ne bir haber verirler,



YA Ä°LAHÄ° GER SUAL ETSEN BANA

Ya ilahi ger sual etsen bana
Cevabım işbudurur anda sana

Ben bana zulmeyledim ettim günah
Neyledim nettim sana ey padişahım

Nesne eksildi mi mülkünden senin
Geçti mi hükmüm ya hükmünden senin

Rızkını yeyip seni aç mı kodum
Ya yeyip öynünü muhtaç mı kodum

Hiç Yunus'tan değdi mi sana ziyan
Sen bilirsin aşikare vü nihan

Bir avuç toprağa bunca kıyl ü kal
Neye gerek ey kerim ü zül-celal



DOLAP NİÇİN İNİLERSİN

Dolap niçin inilersin /derdim vardır inilerim
Ben Mevlaya aşık oldum / onun için inilerim

Benim adım dertli dolap / suyum akar yalap yalap
Böyle emreylemiş Çalap / derdim vardır inilerim

Beni bir dağda buldular / kolum kanadım kırdılar
Dolaba layık gördüler / derdim vardır inilerim

Dağdan kestiler hezenim / bozuldu türlü düzenim
Ben bir usanmaz ozanım / derdim vardır inilerim

Suyu alçaktan çekerim / çıkar yüksekten dökerim
Görün ben neler çekerim / derdim vardır inilerim

Yunus bunda gelen gülmez / kişi muradına ermez
Bu fanide kimse kalmaz / derdim vardır inilerim



BÄ°Z DÃœNYADAN GÄ°DER OLDUK

Biz dünyadan gider oldu / kalanlara selam olsun
Bizim için hayır dua / kılanlara selam olsun

Ecel büke belimizi / söyletmeye dilimizi
Hasta iken halimizi / soranlara selam olsun

Tenim ortaya açıla / yakasız gömlek biçile
Bizi bir asan veçhile / yuyanlara selam olsun

Dünyaya gelenler gider / hergiz gelmez yola gider
Bizim halimizden haber / soranlara selam olsun

Miskin Yunus söyler sözün / yaş doludur iki gözün
Bilmeyen ne bilsin bizi / bilenlere selam olsun



GELDİ GEÇTİ ÖMRÜM BENİM

Geldi geçti ömrüm benim / şol yel esip geçmiş gibi
Hele bana şöyle gelir / bir göz açıp yummuş gibi

İşbu söze Hak tanıktır / bu can gövdeye konuktur
Bir gün ola çıka gide / kafesten kuş uçmuş gibi

Miskin adem oğulları / ekinlere benzer gider
Kimi biter kimi yiter / yere tohum saçmış gibi

Bu dünyada bir nesneye / yanar içim göynür özüm
Yiğit iken ölenlere / gök ekini biçmiş gibi

Bir hastaya vardın ise / bir içim su verdin ise
Yarın orda karşı gele / Hak şarabın içmiş gibi

Yunus Emre bu dünyada / iki kişi kalır derler
Meğer Hızır, İlyas ola / abıhayat içmiş gibi



TAŞTIN YİNE DELİ GÖNÜL

Taştın yine deli gönül / sular gibi çağlar mısın
Aktın yine kanlı yaşım / yollarını bağlar mısın

Nidem elim ermez yare / bulunmaz derdime çare
Oldum ilimden avare / beni bunda eÄŸler misin

Yavı kıldım ben yoldaşı / onulmaz bağrımın başı
Gözlerimin kanlı yaşı / ırmak olup çağlar mısın

Ben toprak oldum yoluna / sen aşırı gözetirsin
Şu karşıma göğüs geren / taş bağırlı dağlar mısın

Karlı dağların başında / salkım salkım olan bulut
Saçın çözüp benim için / yaşın yaşın ağlar mısın