DERTLÄ° DÄ°VANÄ° (Veli Aykut)

15 Ocak 1962 tarihinde Urfa'nın Kısas köyünde doğdu. Asıl adı Veli Aykut'tur. Dedesi Ahmet Baba ve babası, asıl adı Hamdullah olan Aşık Büryani'dir. Küçük yaşlarda aşıklık geleneğini ve bağlama çalmayı öğrendi.

İlk ve ortaokulu köyünde, liseyi ise Urfa'da bitirdikten sonra yükseköğrenimini Ankara'da tamamlayan Dertli Divani, hem kendi şiirlerini hem de babası ya da başka aşıkların şiirlerini bestelemektedir.

Mahlasını oluşturan Dertli bölümünü 1978 yılında Emrullah Efendi, birkaç ay sonra da evlerini ziyaret eden Bektaş Efendi ise Divani bölümünü verdi. Böylelikle Dertli Divani mahlası tamamlanmış oldu. Daha 16 yaşındayken söylediği doğaçlama deyişlerin de bu mahlası almasında önemli bir etkisi oldu.

Türküleri birçok sanatçı tarafından söylenen Dertli Divani Türkiye ve Türkiye dışında birçok konser ve toplantıya katıldı. Bugüne dek tek başına 5, grup olarak da 6 olmak üzere toplam 11 adet albüm çıkardı.

Ä°lk albümünü 1989 yılında ‘Divane Gönül’ adıyla yayınlayan Dertli Divani, ardından 1992 yılında “DiktiÄŸimiz Fidanlar” ve 1996 yılında “Duaz-ı Ä°mam” adlı albümlerini yayınladı. Alevi-BektaÅŸi müziÄŸinin son dönemlerde en çok dinlenen eserlerini seslendiren sanatçı, 2000 yılında ise dördüncü solo albümü “SerçeÅŸme” yi yaptı. Dertli Divani’nin 2005 yılında yayınladığı son albümü ‘Hasbihal’de, Hacı BektaÅŸ Veli soyundan gelen Åžah Kalender Çelebi, Güzide Ana, Feyzullah Çelebi ve Büryani’nin eserleri var. Albümde Dertli Divani’nin ise beÅŸ tane eserine yer verilmiÅŸ.



120'nin üzerinde söz ve müziği kendisine ait eser bulunmaktadır. Derleme eserlerinin sayısı ise 60'ın üzerindedir. Sözlü eserlerinden bazıları; Zülfü Livaneli, Arif Sağ, İlyas Salman, Belkıs Akkale, Sabahat Akkiraz, Güler Duman ve bir çok sanatçı tarafından seslendirildi. Söz ve müziği kendisine ait olan eserlerinden bazıları ise: Urfa Semahı (Pervaz kısmı), Duaz-ı İmam, Altım üstüm kaç kuruşluk, Diktiğimiz Fidanlar.

Dertli Divani, halen Ankara'da ikamet etmekte olup Çankaya Belediyesinde çalışmaktadır.

Bu cumartesi Bursa'da Dertli Divani'nin yönetimindeki ceme gideceğim.İnşallah bi deyiş derlerim

Nurhak Semahı'nı güzel icra eder.

Bugün Yasta Gördüm Zülfü Siyahı
(Urfa-Kısas Semahı)

Şanlıurfa/Kısas Köyü-
Veli Aydın/Veli Öncü-Melih Duygulu

Nenni De Nenni Nenni
Dost Nenni Nenni Has Nenni Nenni

Bugün Yasta Gördüm Zülfü Siyahı
(Zülfü Siyahım)
Gülmedi Sultanım (Dost Dost)
Bilmem Ne Haldır
Halı Arz Eylerim Dinle Ahvalı
Sormadı Sultanım Bilmem Ne Haldır

Nenni De Nenni Nenni
Dost Nenni Nenni Has Nenni Nenni

O Sultanı Aşık Pirden Sorarım
(Gurban Sorarım)
Bugün Dünya Yarın (Dost Dost)
Ahret Ararım
Aşkına Kıldığım Sabrı Kararım
Kalmadı Sultanım Bilmem Ne Haldır

Nenni De Nenni Nenni
Dost Nenni Nenni Has Nenni Nenni

O Sultandır Her İşlerin Sebebi
Alnının Uğrunda Gördüm Habibi
Yaralara Merhem Saran Tabibi
Sarmadı Sultanım Bilmem Ne Haldır

Nenni De Nenni Nenni
Dost Nenni Nenni Has Nenni Nenni

Veli'm Hu Der Aklım Başımdan Gitti
Sağlığımda Beni Salacak Etti
Cenazeyi Kılarım Deyi Vadetti
Kılmadı Sultanım Bilmem Ne Haldır

Nenni De Nenni Nenni
Dost Nenni Nenni Has Nenni Nenni

Pervaz Kısmı:
Gece Gündüz Durmaksızın
Yoluna Revanım Senin
Her Yerde Hazır Nazırsın
Sensin Mabudu Cümlenin

Ezel Ebed Sensin Gaffar
Varlığın Bizim İle Var
Gel Ihsan Eyle Güzel Yar
Bize Gevheri Madenin

Muhammet Ali Nurundur
Bektaşi Veli Sırrındır
Kul Senin Gizli Varındır
Gördük Didar-I Cemalin

Dertli Divani'ye Himmet
No'la Dilber Kıl Hidayet
Bakıdır Nur-U Velayet
Şahid-i Kur'an Ül Mübin

Nenni De Nenni Nenni
Dost Nenni Nenni Has Nenni Nenni

Yaşanılası Dünyanın

Yaşanılası dünyanın
Ne tadı ne tuzu kaldı
Ömür denen şu zamanın
Çoğu gitti azı kaldı

Çalışmadan yiyenlerin
Derimizi giyenlerin
Nice benim diyenlerin
Ne izi ne tozu kaldı

Çürük ökçe yırtık taban
Kurdu kuşu ettik çoban
Gariban daha da gariban
Ne çulu ne bezi kaldı

Bizden geçinen kalleşler
Döner geri bizi taşlar
Sıvıştı yaren yoldaşlar
Ne sözü ne özü kaldı

Cahiller kendini aklar
Kamiller özünü yoklar
Kurudu çaylar ırmaklar
Serçeşme'nin gözü kaldı

Dertli Divani'nin varı
Canandır canın öz yari
Geçti bu devrin baharı
Ne yazı ne güzü kaldı