HÃœSEYÄ°N GAZÄ° METÄ°N (1941- )

Şahin köyünde doğdu. Mahmut ve Hatice’nin
sekiz çocuğundan biri. İlkokulu köyünde okudu. Ortaokula gittiyse de başındaki yara
yüzünden ikinci sınıfta ayrılmak mecburiyetinde kaldı. Köyde çobanlık ve rençperlik
yaptı. Bir ara halasının oğlu Feyzullah Çınar’la İstanbul’da hamallık yaptı. Askerlik
sonrası Divriği maden işletmelerine işçi olarak girdi. Sendika işleriyle meşgul oldu ve
bu alanda üst konumlara kadar yükseldi. 25 yıl çalıştıktan sonra emekli oldu. Evli ve
dört çocuk babası. Saza ve âşıklığa yönelmesinde Battal Karababa, Ali Metin, Mehmet
Ali Karababa, Mahmut Erdal ve Feyzullah Çınar’ın büyük oranda etkisi oldu.
Genellikle sosyal konularda şiir yazdı. Şiirlerinde Çoğu defa Gazi Metin, bazen de
Hüseyin Gazi yahut Metin mahlaslarını kullandı.

Bibliyografya: Hüseyin Gazi Metin, Alevilikte Cem, Ankara 1997,, s. 357.


DARILMA CANIM DARILMA

Yalan dünya benim deyi
Kurulma canım kurulma
Kayıp oldu emmi dayı
Darlıma canım darılma

Kurt koyuna komÅŸu oldu
Baş köşede yerin aldı
Oturacak yer mi kaldı
Görülme canım görülme

Ä°yilik gitmez hoÅŸuna
Kendini yorma boÅŸuna
Düşme kaçanın peşine
Yorulma canım yorulma

Alırsan nasihat sana
Belki deli dersin bana
Dost deyip de her insana
Sarılma canım sarılma

Dikkat eyle gelme tuÅŸa
Kafanı vururlar taşa
Gafil düşüp bir kalleşe
Vurulma canım vurulma

GAZİ METİN sazın çalar
Arif olan sözden alır
Herkes sığarını bulur
Kırlma canım kırılma


ASKERE GÄ°DÄ°Åž DESTANI

Divrik şubesinde sünüsüm aldım
Saat on iki de trene bindim
Çok zaman geçmedi Güneş’e geldim
Askerim gurbete gidiyim ana

Tekke’ye varınca ceddimi gördüm
Dönüşte kurbanım var sana dedim
Eşimi dostumu sılada kodum
Askerim gurbete gidiyim ana

Sivas’a varınca tam akşam oldu
Helvanın tavuğun zamanı geldi
Tren de suyunu bakımın aldı
Askerim gurbete gidiyim ana

Hiçbir yere sığmaz garibin başı
Kayseri’ye vardım sabaha karşı
Durmadan akıyor gözümün yaşı
Askerim gurbete gidiyim ana

Kayseri’den çıktım geldim Ankara
Küçük yaştan beri yüreğim yara
Mevlâ’m analara sabırlar vere
Askerim gurbete gidiyim ana

Eskişehir Adapazar İzmit’i geçtim
Dağ tepe demeden yel gibi uçtum
Son durak Haydarpaşa’ya düştüm
Askerim gurbete gidiyim ana

Yeter GAZİ METİN âşık olursun
Birgün gelir tezkireni alırsın
Her zaman ağlamaz birgün gülersin
Askerim gurbete gidiyim ana


BU GECE

Bir güzele gönül verdim gezerim
İncecik boyunda kaldı nazarım
Gerdanına liraları dizerim
N’olur gülüm mihman eyle bu gece

Evin kapın yoksa çadırda kalam
Ekmek suyun yoksa çadırda ölem
Darılma sözüme kız kurban olam
N’olur gülüm mihman eyle bu gece

Gayet de güzelsin düşmanın çoktur
Derdime bir çare bulamaz doktor
Can canı severse günahı yoktur
N’olur gülüm mihman eyle bu gece

HÜSEYİN GAZİ’yim yanarım sana
Ölüyom ceranım ne dersin bana
Kırarsan sözümü kıyarım cana
N’olur gülüm mihman eyle bu gece


VAY GARÄ°P ANAM

Dokuz ay karnında gezdirdin ana
Nice zahmet ile geldim bu güne
Malın canın kurban ederdin bana
BaÅŸa bir hal gelse vay garip anam

Beşiğimle tarla tarla dolaştın
Usanmadan gece gündüz çalıştın
Yavrularım diye ne hale düştün
Ne olur biraz da uy garip anam

Kendin telef gezdin bize giyirdin
Aç susuz yattın da bizi doyurdun
Azrail’e karşı koydun kayırdın
Çelikten yapılmış yay garip anam

Yavrularım diye belini büktün
Saçını ağarttın dişini döktün
Ayrılık gelince hemen de çöktün
Olanca emeÄŸi zay garip anam

Seni tanır Çukurören yaylası
Kulağımda durur anamın sesi
Anam göçtü harap oldu hanesi
Bize zindan oldu köy garip anam

HÜSEYİN GAZİ’yim anam Hatice
Analar üstündür yüceden yüce
Sırtıma alsam da götürsem Hac’a
Ödenmez emeğin hey garip anam


GELÄ°N CANLAR BÄ°R OLALIM

Bütün insan mutlu ola
Neşe dolu günler gele
Bülbül hasret gonca güle
Gelin canlar bir olalım

Aylar geçer yıllar gelir
Her geçen gün ömür alır
Ayrı gezme yazık olur
Gelin canlar bir olalım

Geçen günler geri gelmez
Çalışan insan aç kalmaz
İnsan birdir ayrı olmaz
Gelin canlar bir olalım

Hep beraber çalışalım
Süperlere ulaşalım
Füze ile dolaşalım
Gelin canlar bir olalım

Laik düzen cumhuriyet
Yaşat onu göster gayret
Ä°kilikten doÄŸar nefret
Gelin canlar bir olalım

GAZİ METİN’in sözünde
İnsanlık varsa özünde
Sınıfsız toplum izinde
Gelin canlar bir olalım


GÖRDÜM BEN

Kurbanımı kestim tekkeye vardım
Medet mürvet diye darına durdum
Yalvarı-yakarı kazmayı vurdum
Htseyin Abdal zatı piri gördüm ben

Beş kişi kazmayı küreği aldık
Sanki bir hayale ummana daldık
Dağ gibi koç yiğit şaşırdık kaldık
Sanki ses verecek diri gördüm ben

Pirin divanında eli bağladık
Hizmetine geldik deyi ağladık
Söküp kefenleyip niyaz eyledik
Ebedi çürümez eri gördüm ben

Yanı başındaydı pirimin eşi
Kudret kaleminde çekilmiş kaşı
Nur cemale şaşa kaldık beş kişi
Fatma Anamız’ı sırı gördüm ben

Duyan işitenler bir rüya sanar
Şüphe getirenin ocağı söner
Aşkı içerimde ebedi yanar
Can gözüm açıldı narı gördüm ben

Evlâdı talibi tekkeye gelir
Sıdkile çağıran nasibin alır
Hüseyn Abdal diyen mahrum mu kalır
Teberi elinde huri gördüm ben

(Ey) GAZÄ° METÄ°N Hak insanda derler
Gerçek çürümezmiş erenler pirler
Doğmuş Çamşıhı’nda bir güneş parlar
Horasan’dan gelen nuru gördüm ben


BAYRAM GÜNÜ

Bayram geldi bayram geldi
Fakir ağlar bayram günü
Zengin baba neler aldı
Fakir ağlar bayram günü

Fakirin bayramı olmaz
Evine kimsesi gelmez
Çocukların yüzü gülmez
Fakir ağlar bayram günü

Düğün bayram zengin işi
Giyerler kutnu kumaşı
Un herlesi gözün yaşı
Fakir ağlar bayram günü

Zengin içer dolu masa
Fakirleri sardı tasa
Evde tavuk yok ki kese
Fakir ağlar bayram günü

METİN sözün gider güce
Zengin olsam gitmem Hacc’a
Yardım et fakire aca
Fakir ağlar bayram günü


FÄ°LEM DOLMAZ

Cepte param elde filem
Bu devirde aç mı kalam
Bakkal gibi sana selâm
Para bitti filem dolmaz

Pahalılık aldı gitti
Bire alan beşe sattı
Aylığımı file yuttu
Para bitti filem dolmaz

Fakirim ambarım file
Dünyada çekerim çile
Bakkal dedi güle güle
Para bitti filem dolmaz

Çarşı pazarı dolaştım
Kasaplardan uzak kaçtım
Yarım file eve düştüm
Para bitti filem dolmaz

Birlikte yapalım hesap
Daha bakkal ile kasap
Oyumuzu çalan ahbap
Para bitti filem dolmaz

GAZÄ° METÄ°N file ile
Geçti günüm çile ile
Farkım nedir köle ile
Para bitti filem dolmaz


KAYNAK: Yrd. Doç. Dr. Doğan KAYA