...............................................................................................

5 Nisan 1945’de Ìstanbul’da dünyaya gelen Cem Karaca, Toto Karaca ve Mehmet Karaca’nin ilk çoçuğudur. Tiyatro ve Müzik ile birlikte iç içe büyüyen Cem Karaca’nin müzik ile ilk tanışması annesinin teyzesi Rosa’nın Cem Karacaya piyano notaları ve piyano nağmeleri öğretmesi ile olmuştur. 14 yaşında Ìzmir’de tatildeyken aşık olduğu kızı etkilemek için Johnny Guitar adlı şarkıyı söyleyen Cem Karaca, annesi Toto Karacay’ı daha çok etkiler. Cem Karaca’nın müziğe olan yatkınlığını gören Toto Karaca, oğlunun müziğe yönelmesinde büyük rol oynamıştır.


Profesyonel müzik hayatının ilk donemlerinde Rock n Roll tarzı çalışmalaryla bilinen Cem Karaca 1963 senesine doğru “Dinamitler” adı altında arkadaşları ile kurduğu grupla sahne almaya başladı. Ayni sene “Dinamilter” grubunun dağılmasının ardından “Bekledikleriniz” ile geri dondü Cem Karaca. Bir iki ay süren “Bekledikleriniz” grubunu Gokçen Kaynatan’ın grubu izledi. Gokçen Kaynatan’ın grubuyla müzik hayatını sürdüren Cem Karaca, gruptan ayrıldıktan sonra bir süre tiyatro ile ilgilendi. Müzikten kopmak istemeyen Cem Karaca 1964 yılında “Cem Karaca – Jaguarlar” grubunu kurdu. 1967 – 1969 yılları arasında Apaslar grubu, Hürriyet gazetesinin düzenlediği altın mikrofon yarışmasında ikinci olarak büyük bir başarıya imza attı. Apsalar’ı Kardaşlar grubu izledi. Kardaşlar Dadaloğlu çalışmasıyla büyük başarı elde etti. Kardaşlar grubundan ayrılan Karaca, Moğollar grubu ile çalışmalarını sürdürdü. Moğollar grubunun dağılması Cem Karaca’nın Dervişan grubunu kurmasına yol açtı.


Grup politik – rock ve progressive rock çalışmalarıyla biliniyordu ve Cem Karaca tam anlamıyla ilk studyo albümü; “Yoksulluk Kader Olamaz”ı Dervişan ile çıkardı. Edirdahan grubunun çalışmaları ardından Almanya’ya gidip 1987 yılına kadar sürgün hayatı yaşamak zorunda kaldı. Gurbet acısı Cem Karaca’nın bu donemdeki en iyi albümünü almanca dilinde çıkarmasına yol açtı. Yurda geri dondükten sonra 1990 ve 1992 yıllarında Yiyin Efendiler ve Nerede Kalmıştık albümleriyle müzik hayatını sürdürdü. 1997 yılında Ağır Roman’ ın film müziği “Resimdeki Gozyaşları” Cem Karaca’yı yeniden popular yaptı. 1999 yılında “bindik bir alamete…” albümünü çıkaran Cem Karaca, Kahpe Bizans filmi için 3 parça kaydedip filmdede küçük bir rol aldı. 2000’li yıllarda şiir çalışmaları ve Barış Manço’nun grubu Kurtalan Ekspres ile sahne aldı. 8 Şubat 2004 tarihinde, solunum ve kalp yetmezliği nedeniyle Cem Karaca müziğe ve hayata gozlerini yumdu.

...............................................................................................

dünya hızla değişiyor. benim korkum bu değişimin moda değişimi hızında olmasıdır. görüşler moda kadar hızlı değişirse bir değer taşıdığı ileri sürülebilirmi? geçenlerde gönderdiğim bir yazımda 5000 yılda edinilen biliginin 2 yılda ikiye katlandığı bir dönemde olduğumuzu ve 2010 yılında bu zamanın 2 güne ineceğini bir yazıdan alıntılayarak yazmıştım. bilginin kendini 2'ye katlaması bu kadar kısa zamana indiği dönemde modalarda çok çabuk değişmek zorunda. bu, üretilen düşünceden-hizmete, mal üretiminden-yönetime kadar geniş bir alanı kapsıyor.

cem karaca böyle bir düşüncenin adamıydı. bizimde gençliğimizin baş kahramanlarından biriydi.ürettiği müziğin tamamı dediğiniz gibi "progresif" yani karşı çıkşın, karşı duruşun müziğidir.

onun bir nostalji albümü yapıp yapmayacağı sorusuna verdiği cevap bu değişime direnmenin anlamsızlığını çok etkileyici biçimde vurgular. o soruya şöyle cevap vermişti: "müflis tüccar eski defterleri karıştırır." o resimdeki göz yaşları şarkısı hariç hiç bir şarkısını tekrar okumadı. hiç bir görüşe körü körüne bağlanmadı. bu onun ne kadar üretici bir sanatçı olduğunun göstergesidir.

Cem Karaca Almanya'dayken yapılan yurda dön çağrısını şöyle anlatıyordu:
"Seviyeli olduğu tartışılır bir magazin dergisinde çıkan bir habere göre yurda çağrıldım, Nasıl bir bilgi ve bilgilendirilme sistemi varsa...
Ve ben bu derece ciddiyetsiz bir çağrıya cevap vermeyecek kadar ciddi bir adamım
Dönmedim..."